Binnen kijken bij het POLDermaatje
Het is 8.30u ’s ochtends en ons eerste overleg zit er al op. We bespreken afmeldingen, belangrijke signalen vanuit ouders en/of school, en stemmen met elkaar af wat er nodig is die dag. En dan druppelen de leerlingen binnen, Eén voor één worden ze begroet – persoonlijk en bij naam. Sommigen komen vrolijk en enthousiast binnen, anderen trekken nog even de capuchon van hun hoodie verder over hun hoofd. Aan de grote groepstafel worden spelletjes gespeeld, wordt thee gedronken, en voeren we korte gesprekjes. Zodra de zandloper van 5 minuten wordt neergezet, weet iedereen: we gaan beginnen.
Afhankelijk van de hulpvraag is de groep verdeeld in drie kleinere groepen. In deze setting kunnen we gerichter werken aan bijvoorbeeld executieve functies, emotieregulatie en zelfbeeld. Rond 10.15u is het tijd voor eten en drinken en even buitenspelen. Daarna volgt een gezamenlijke groepsopdracht. Bij deze groepsopdracht steken we vooral in op de doelen die voor alle leergebieden van belang zijn (zie nieuwsbrief mei 2025). Om 11.30u eindigt de ochtend en gaan kinderen weer terug naar hun eigen school.
Na afloop evalueren we met elkaar. Wat hebben we gezien? Hoe is het gegaan? Wat vraagt aandacht? Op basis van deze informatie schrijven we vervolgens voor elk kind een journaal waarin we school en ouders informeren over het verloop van de ochtend.
En zoals op elke plek waar met mensen gewerkt wordt, loopt het soms anders dan gepland. Zo ook een paar weken geleden. Terwijl één van de begeleiders met een groepje aan het werk was, ging haar telefoon. Normaal nemen we niet op, maar dit keer wel omdat het vrij urgent was. Het groepje werkte op dat moment aan hun kwaliteiten en hoe anderen die bij jou zien en hoe je ze kunt inzetten. Er werd hun gevraagd om even zelfstandig verder te gaan.
Wanneer de begeleider terugkomt, staat er een prachtig bouwwerk op tafel. Ze hadden overlegd, ze hadden samengewerkt en ze hadden daarbij elk hun eigen kwaliteiten ingezet. Op A4’tjes hadden ze opgeschreven wat ze graag van de groep wilden horen over hun bouwwerk. De begeleider kon alleen maar bewonderen wat er wat er was ontstaan – beter had ze de les niet zelf kunnen bedenken.